خودتان را بشناسید

تعداد بازدید: 3146

رای دهی: 0 / 5

غیر فعال سازی ستارهغیر فعال سازی ستارهغیر فعال سازی ستارهغیر فعال سازی ستارهغیر فعال سازی ستاره
 

شناخت خویش و آگاهی از استعداد‌‌ها و توانمندیهای شخصی، نخستین گامی است که هر کس باید در مسیر زندگی بردارد. اما این نخستین گام برای داوطلب کنکور، از واجبترین است. برای این شناسایی، ابتدا با خود خلوت کنید و سپس بکوشید به هر یک از پرسشهای زیر پاسخ قانعکننده بدهید. یادتان باشد پاسخهایی که میدهید قرار نیست پدر و مادر و معلم و دوست و آشنا را قانع کنند؛ بلکه آن پاسخها بایدبرای خودتان قانعکننده باشند

1. چه رتبه، چه رشته و چه دانشگاهی را برای خود هدف گرفتهاید؟

2. می دانید کسانی که سال گذشته و سالهای قبل به همین رتبه، رشته و دانشگاه رسیدهاند، چه درصد‌‌هایی را کسب کردهاند؟

3. میدانید آنان برای کسب درصد‌‌های خود و نتیجتاً برای رسیدن به رتبه، رشته و دانشگاه مورد علاقهی خود، چهمیزان وقتگذاری داشتهاند.

4. اصلاً فکر میکنید با چه مقدار وقتگذاری میتوان به آنچه در فکرتان میگذرد(رتبه، رشته و یا دانشگاه) دست پیدا کرد؟

5. وقتی به پشت‌ سر خود نگاه میکنید، چه نقاط خاکستری رنگی در مسیر تحصیل خود میبینید؟

6. اگر نقاط خاکستری رنگی در پیشینهی آموزشی خود مییابید، آیا اثری هم از تلاش برای برطرفکردن این نقاط پیدا میکنید؟

7. ....

بقیهی پرسشها نیز از همین دست است. آنها را خودتان طرح کنید و پاسخ دهید. جان کلام اینکه، ببینید برای آنچه میخواهید و میخواستهاید، چهمقدار کوشیدهاید و آیا واقعاً تلاش شما درجهت دستیابی به مقصودتان بوده و آیا به اندازهای بوده است که شما را به هدف برساند؟ آنچه اکنون میخواهید، توقع شماست. اما آیا این توقع بهجا و پسندیده است؟ آیا بهواقع از هرجهت شایستهی آنچه توقع دارید، هستید؟

موقعیت را تشخیص بدهید. 

درحال حاضر جنبههای غیرعلمی و غیرمنطقی زیادی در کنکور وجود دارند که متأسفانه رایج هم هستند. مشخصترین نمونهی این مشکل، اعلام وضعیت فوقالعاده در آخرین فرصت است. درحالیکه از دانشآموزان توقع میرود از همان سال اول متوسطه با تلاش برای درک و فهم مطالب، آمادگیهای لازم را در خود تقویت و ایجاد کنند. اما درعمل برای دانشآموزان، هیچسالی، سال آخر نمیشود. به این ترتیب همهی تلاشها، درسخواندنها و انگیزهها در سال آخر جمع میشوند. منطق حکم میکند که این روند را روشی عاقلانه و واقعگرایانه ندانیم. اما در هر حال این وضعیت، واقعیتی است که باید آن را پذیرفت. بیشتر دانشآموزان با همین روند پا به آخرین سال تحصیلی میگذارند و لذا فشار و سختی زیادی را متحمل میشوند. حداقل میتوان به دانشآموزان پایههای ماقبل توصیه کرد که برای آمادگی کنکور، عاقلانهتر رفتار کنند و همهچیز را به سال آخر موکول نسازند.

امید داشته باشید. 

پلتیلیش، فیلسوف آلمانی میگوید" امید‌ جاذب انسان بهسوی آینده است و بیتردید در این آینده خواهی زندگی نهفته است." جای شگفتی است که چرا فیلسوفان و اندیشمندان بهندرت  به خاستگاه امید و نیرویی که میآفریند، اندیشیدهاند و آنگونه که شایستهی آن بوده است، به آن توجه نکردهاند. بیجهت نیست که روانشناسان با درک این واقعیت، کوشش و سعی را برای شناخت ماهیت روانی و امید و نقش آن در حیات فردی و اجتماعی انسان، بهعمل آوردهاند. گروهی دیگر از دستاورد‌‌های این کوشش در فعالیتهای علمی و هدفمند خود که با نگرش و تأکید بر آینده صورت میگیرند، استفاده کردهاند و بهنظر میرسد، امید همواره پیشران کوششهای آیندهگرا بوده است.

آفرینش ایده و اندیشههایی که زندگی و تمدن بشر را دستخوش تحولات مثبت کردهاند، در موارد بسیاری با امید به آینده و ساختن جامعه یا جهانی بهتر برای بشر همراه بوده است. یکی از دلایل موفقیت ادیسون در اختراع برق، امید او به آینده و رهایی انسان از تاریکی شب بود. با مروری بر تاریخ میتوان دریافت که بدون امید، درحقیقت تداوم زندگی برای بشر معنا و مفهومی نداشته است و در برخورد‌‌هایی که میان تمدنهای گوناگون رخ داده است، تمدن مغلوب، تمدنی بوده که پیش از شکست، امید خود را به آینده از دست داده و برعکس، تمدن پیروز، تمدنی بوده که به آینده امیدوار و حضور در آینده را حق انکارناپذیر خویش قلمداد کرده است. امید در وهلهی نخست، امری فردی و وجودی است و در مرحلهی بعد از باورهای اجتماعی و اجرایی است. 

انسان گذشت زمان را درک میکند و رسیدن به زمانهای بعدی را درصورت ادامهی بقا و حیات، امری اجتنابناپذیر میداند. انتظار و پندار همیشگی انسان از گذشت امروز، رسیدن به فرداست و بنابراین، انسان با هر شامگاه به بامداد جدیدی چشم دوخته است و در پس هر تاریکی، روشنایی جدیدی را جستجو میکند

باید پذیرفت درک هیچ امری دشوارتر از امید نیست. درک امید برای افراد نادان، امری آسان اما برای دانایان، کاری دشوار است. هر کسی میتواند خود را غرق در امید ابلهانه کند‌. اما امید  واقعی امری کمیاب و ستودنی است. با این وجود، چگونه میتوان میان این دو امید واقعی و ابلهانه تمایز قائل شد‌؟

 امیدی واقعی و اصیل است که در آن، آنچه به آن امید بسته میشود، حضور داشته باشد؟ به بیانی دیگر، اینکه، بهطور همزمان، حضور داشته باشند و نداشته باشند. چهچیزی غیر از زمان و آینده میتواند چنین ویژگی دوگانهای داشته باشد‌. امید به آینده و انتظار برای رسیدن به فردا، نیرویی است که امیدواران را بهسوی آینده سوق میدهد. جالبتر این است که بیشتر از آنکه ما به رسیدن به فردا علاقمند باشیم، این فرداست که ما را در بر میگیرد و از روی ما عبور میکند، چه آمادهی آن باشیم و چه نباشیم. 

مهم این است که اکنون میتوانیم آینده را آغاز کنیم و امروز هنوز امروز است و فردا نشده است، پس هنوز تا فردا فرصت داریم و این امید را در ما زنده میکند. امید واقعی همواره نیازمند مبنایی از واقعیت است. هنگامی که دانهی یک میوه را میکاریم، به سربرآوردن جوانه آن از زیر خاک امید داریم. حتی اگر این دانه سر از خاک بیرون نیاورد، باز هم امید ما اصیل است چون دانهی چنین میوهای را از پیش لمس کردهایم. همینجاست که امید به آینده و دلخوشکردن به آن، از یکدیگر متمایز میشوند

اما اگر دانهی میوه را در یک شورهزار که میدانیم امکان رشد در آن وجود ندارد، بکاریم و همچنان به انتظار جوانهزدن آن بنشینیم و حتی خود را به خوردن یا فروختن میوههای آن دلخوش کنیم، درواقع به یک امید ابلهانه دچار شدهایم. امیدی که معلوم نیست به یک واقعیت بپیوندد. در امید حتمیتی نیست، بلکه با انتظار سر و کار داریم. انتظار نیز نیازمند بردباری است و بردباری هم مستلزم ظرفیت فردی است. شاید پرورش چنین ظرفیتی در همگان امکانپذیر نباشد و بر این اساس میتوان پذیرفت که امید یک ویژگی گرانبهاست چون لازمهی آن سرمایهگذاری در پرورش استعداد‌‌های روانی فردی است. 

یادآوری این نکته ضروری است که انتظار منفعلانه و فعال نیز متمایز از یکدیگر هستند. در انتظار منفعلانه، خود را در برابر آینده تسلیم میکنیم اما در انتظار فعال، با ارداهی خود، نقش و کارکرد خویش را در آینده تعیین میکنیم. تسلیم آیندهشدن و ساختن آینده دو مقولهی کاملاً متفاوت از یکدیگرند. تسلیم مترادف با بیارادگی و ساختن مبتنی بر اراده و تصمیم راسخ است. نخستین کارکرد امید نوزایی انسان را از گذشتههای نهچندان امید‌‌بخش، دور نگه میدارد و به آیندهای که آن را ترجیح میدهد، امیدوار نگه میدارد.

0
0
0
s2sdefault

نظرات (0)

0 از 5 براساس 0 رای
اولین نفری باشید که برای این مطلب نظر خود را اعلام می نماید

بهتر است نام و نظر خود را فارسی تایپ کنید ( برای انتشار سریع نظر یا افزودن فایل پیوست، باید وارد حساب کاربری خود شوید‫.‬ البته بدون ثبت نام هم می توانید نظر و یا سؤال خود را ثبت کنید‫.‬ )
پیوست (0 / 3)
انتشار موقعیت