5 نکته برای موفقیت

بازدید: 2476

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

1. تمامی انسانها بهرهوری متعادلی از زندگی دارند.
بدین معنی که در زندگی هر انسان، بخشی مشکلات و سختیها و مصائب و بخشی رفاه و خوشی و رضایتمندی تشکیل میدهد که به صورت نامرتب و تا حدودی انحصاری در زندگی افراد پخش شده است. پس یک انسان کاملاً موفق و یا یک انسان کاملاً بدبخت نداریم. تمام انسانها، شکست و پیروزی را به یک میزان تجربه میکنند. تنها نوع موضوع و وضعیت معیشت افراد متفاوت است.

2. در زندگی، هیچ "بایدی" وجود ندارد.

این خود ما هستیم که قوانین و یا محدودیتها را تعیین میکنیم. در تصمیمات راهبردی که به نفع ماست، میتوان به طور منطقی از خیلی باید و نبایدها گذشت. البته برای ادامهی حیات، بشر نیازمند بایدها و یا به اصطلاح هنجار‌‌ها میباشد که به صورت غریزی در او موجود است و یا به صورت اکتسابی میآموزد. اما یادمان باشد، برای رسیدن به موفقیت، باید و نبایدهایی که سر راه شما هستند را باید از بین برد.

3. در دنیا هیچچیز و یا هیچکس مطلق نیست و همهی موارد نسبی است.
واژهی مطلق تنها مختص ذات اقدس باری تعالی است. هیچ وقت در زندگی به همه چیز نمیرسیم و یا تمام کارهایی که برای آنها برنامهریزی کلان کردهایم، سپری نمیشود. هیچ وقت ما بهترین نیستیم و یا بهترینها را پیدا نمیکنیم. هیچ مسألهای کاملاً درست نیست و یا دقیقاً قطعیت پیدا نمیکند. ما میتوانیم نسبت به یک جامعهی آماری کوچک یا بزرگ، بهترین باشیم. میتوانیم یک همسر را که نسبتاً خصوصیات خوبی داشته باشد، پیدا کنیم و یا در رشتهای ادامه تحصیل بدهیم که به طور نسبی با روحیات و آینده و پتانسیل ما بیشتر همخوانی داشته باشد. اما تمامی این موارد نسبی است.

4. کلمهی اگر را از زندگی حذف کنیم.
کاربرد کلمهی اگر در دو مورد است. یا مواردی که در گذشته میتوانستیم به آنها برسیم و نرسیدیم که شرط "اگر" تنها باعث پشیمانی و ناامیدی و مأیوسی است. دیگر آزمون را دادهایم، و نمیتوانیم کاری برای آن انجام دهیم، ضربهی حریف وارد دروازه شده است و... تنها باید با درس گرفتن از شکستهای خود و دیگران، راه آینده و سرنوشت خود را هموار کنیم.
کاتالیزور تلاش و پشتکار، ما را سریعتر به هدفهایمان میرساند. گاهی اوقات کلمهی اگر را در مورد تفسیرمان از آینده به کار میبریم. البته تدوین یک استراتژی یا دیدگاه و تعیین هدف برای زندگی امری ضروری و اجتنابناپذیر است. اما افراط در آیندهنگری ما را از حال غافل میکند و به نوعی زمینهی بلندپروازی و آرزوپروری کاذب را تقویت میکند. شیرینی آیندهی روشن آرزوها مانع نیت جهد و تلاش می‌‌شود و در بلندمدت به ضررمان تمام میشود.

از دی که گذشت، هیچ از او یاد مکن

                                              فردا که نیامده است، بیداد مکن

5. تعیین هدف و برنامهریزی
در شروع هر مرحله از زندگی، تعیین هدف اولین و مهمترین گام است. اما تنها منوط به این است که هدفمان را دقیق و منطقی تعریف کنیم. به عنوان مثال: اگر در شروع مطالعه، هدفگذاری کنیم که میخواهیم عربی بخوانیم، به تنهایی کافی نیست، بلکه باید مشخص کنیم که در ساعت 16:45 دوشنبه درس عربی و مبحث اعلال را خواهم خواند. پس با یک برنامهریزی صحیح میتوان به هدف دست یافت.